O God die mij zo kent!
Gij hoort reeds aan het kraken van mijn stoel
of ik onrustig ben en op zal staan,
Gij weet waaraan ik denk
wanneer ik denk,
Gij gaat mijn gangen na
en luistert naar mijn nachtgeluiden
Gij begrijpt;
Ik doe voor U niets nieuws
want ik herhaal mijzelf;
Gij kent mijn omstandigheden
Gij hebt daar zelf de hand in,
ik heb getracht dit te begrijpen
maar kan het niet

Mijn weg ligt voor u open
waarheen zou ik willen vluchten?
O, al schiep ik mij nieuwe mogelijkheden
of al schikte ik mij in het onvermijdelijke
Gij zijt er niettemin
O, al gaf ik mij aan het licht, als een vogel,
Uw hand zou mij volgen
en al woonde ik in het geluid van een schelp
Uw rechterhand zou mij vinden
De nacht waarnaar ik verlangde
baarde een groot innerlijk licht
en door Uw ogen zag ik mijzelf, duidelijk:

Gij hebt mij gewild
Gij hebt mij daartoe gelegd in mějn baarmoeder
O, het verheugt mij volkomen te zijn
zoals Gij mij gewild hebt,
Niets is U ontgaan
toen ik groeide, in het geheim
toen ik, ondanks een wankel begin,
kwam uit de donkere vruchtbodem
in mějn voorjaar;
Gij hebt mij weloverwogen,
dezer dagen kom ik veel voor;
O God, ik ken Uw getal niet uit het zand
maar de gedachte aan U bestaat
zelfs is hij er als ik ontwaak

O God, ik heb geen geduld
ik heb geen geduld met wat gebeurt
en wat niet gebeurt
Ik zie om mij heen
en wat ik zie vervult mij met afschuw, terecht;
o, leer mij te zien in mijzelf
vertel aan de hand van mijn leven
en leid mij Uw rijk binnen.

Coert Poort