Gelukkig ben je
als God je vergeeft
en vergeet wat je misdaan hebt.

Gelukkig ben je
als de Heer je niets ten laste legt
en je vrijuit kunt spreken

Dit is de ‘aanhef’ van Psalm 32.

Het lijkt wel of elke zin uit de Bijbel in staat is een diepe betekenis in zich te verbergen.
Ds. Jos Douma heeft kortgeleden in een preek aangegeven dat er evenwicht moet bestaan in de ‘paradox van kruis-evangelie en glorie-evangelie’.
In deze beide regels worden het kruis en de glorie op een eenvoudige manier en zonder moeite aan elkaar verbonden.

Wij mogen vrijuit spreken, omdat onze zonden zijn vergeven. Wij mogen Bidden zonder vrees als we ze beleden hebben en om vergeving hebben gevraagd. Zo eenvoudig is het. Tegelijk zit hier de grootste moeilijkheid.

Herkenning
Het gaat om het herkennen van eigen zonden. Dat kan alleen als we werkelijk weten wat God wil.
Dat vraagt concentratie, Bijbelstudie, gesprekken, meditatie, Gebed om inzicht.

Eerlijkheid
Het vraagt ook een grote eerlijkheid en beoordeling van het eigen leven. De Psalm gaat zo ook verder. …‘Eerst verzweeg ik mijn zonden’…’toen kwam ik er eerlijk voor uit’…..
Je eigen leven beoordelen betekent jezelf ontmantelen, jezelf ontdoen van alle opgebouwde mooie gezichten en beelden. Naakt staan voor God, bekennen en toegeven naar je naaste.

Openheid
Ervoor uitkomen is meer dan alleen herkennen en eerlijk naar jezelf zijn.
Ervoor uitkomen, is ervoor staan. Je komt uit voor je geloof. Je zegt niet alleen dat je naar de kerk gaat, maar meer dan dat. Je gelooft en wilt dat uitspreken naar God en naar alle mensen.

Gelukkig ben je..
Je wordt het niet, je hoeft niet nog een hindernis of prestatie.
Gelukkig ben je als je schuld bekend en vrijuit kunt spreken.
Gelukkig ben je als je vrijuit kunt spreken in Gebed.