Een tijdje geleden heb ik een boekje van Corrie ten Boom gekocht. Vooral eigenlijk omdat haar naam met Haarlem verbonden is. Maar ook de titel van het boekje dat ik in de Bijbel-in vond op één van de planken, sprak me nogal aan: Niet ik, maar Christus.

Het is werkelijk een prachtig boekje.

Op de achterflap van het boekje staat onder andere dit: ‘Corrie ten Boom is in haar leven voor miljoenen mensen tot grote zegen geweest. Zij bracht het evangelie van Jezus Christus aan massa’s mensen in stadions, zalen en kerken, maar ook aan eenzamen in gevangenissen en ziekenhuizen.’

Iets van het evangelie vinden we in dit boekje onder woorden gerbacht. Heel eenvoudig, maar juist daardoor heel diep, en vol van de Geest. Misschien is het wel andersom: omdat het zo diep en zo vol van de Geest is, is het zo eenvoudig. Het is een boekje vol gebed, een boekje dat gedragen wordt door gebed: een intieme relatie met de Zoon van God.

Een van de gebeden laat ik hier volgen:

Dank U, Heer Jezus, dat U bent gekomen om zondaren zalig, gelukkig te maken, te bevrijden, hun vrede te geven in plaats van onvrede.

Dank U, dat degene, die nu vandaag voor het eerst heeft begrepen dat hij of zij ook mŕg komen, mag weten dat uw hand naar hem, naar haar is uitgestrekt en dat U zegt: Kom!.

Heer, zag U het? Natuurlijk zag U het! U hoorde het toen ze zeiden: Ja, ik kom, Heer Jezus.

O, wat heerlijk, Heer! U gaat dat heerlijke doen in hun leven, dat ze sterk staan in de strijd, dat U hen vervult met uw heilige Geest.

Dank U wel, Heer Jezus!

U maakt zondaren gelukkig, juist zondaren, U verlost hen. Halleluja, wat een Heiland!

Amen.

En ook nog een mooie uitspraak over het doen van voorbede:

Ik heb gemerkt dat niets jezelf zo vrij maakt als voorbede te doen voor anderen.

Namens de Taakgroep ‘Bijbel en gebed’
ds. Jos Douma